Menu

Rursee Marathon

0 Comments

Had me voorgenomen om toch nog een marathon te doen dit jaar. Monschau was gepland maar door onvoldoende  (lees gebrekkige) voorbereiding kwam het er niet van. Dan de Rursee M.in november? Ja oké…. toch nog lang getwijfeld, te lang eigenlijk want was te laat met online inschrijven. Voordeel is dat je op D-Day de keus tussen de 16,5 km of de marathon hebt, klein nadeel is dat de inschrijfkosten hoger zijn! Om nu 77 km te gaan rijden met de auto om ruim 10 mijl te gaan hardlopen is ook weer zo wat? De focus op de marathon dan maar, zit allemaal tussen de oren nietwaar en als je het graag wilt gaat het meestal ook. Na mijn inmiddels favoriete wedstrijdontbijt de tas ingepakt, reserve schoenen ook mee (je weet maar nooit) op naar de eifel. Het is al aardig druk in Einruhr waar de start om 10:30 uur is gepland, gelukkig is parkeren (nog) geen probleem. Op naar de starttent deze is al aardig vol zo vroeg in de morgen. Gewoon doorlopen naar de “anmelding nach”. Hmm ben de enige zo lijkt het want meteen al aan de beurt. Na ontvangst van de gebruikelijk goodiebag met o.a. alweer een shirt…nice. Nog wat tijd over dus dit kan in de auto worden gedropt. Op naar de start waar de minuten inmiddels beginnen af te tellen en om precies 10:30 zijn we op weg om een rondje om de Rursee af te leggen. De temperatuur is goed zo rond de 8 °C en we zijn al vlot onderweg onder luid applaus van de toeschouwers. Het begin is even wennen je maakt veel beslissingen over je tempo en wie te volgen en wie niet. De eerste kilometers zijn hier redelijk vlak en makkelijk te doen tot aan het eerste echte obstakel de Urfttallsperre. Korte steile venijnige helling die niet echt uitnodigd tot hardlopen. Gelukkig bovenop prachtig uitzicht en mooie weg om verder te gaan, het gaat nu een heel stuk bergafwaarts. Vlak voor de splitsing Marathon / 16,5 km loop wordt ik ingehaald door de koploper van laatstgenoemde afstand, wow die heeft er de vaart goed in. De marathon gaat hier rechtsaf. Door een prachtig landschap van bossen met de meest uiteenlopende herfstkleuren die je je kunt bedenken gaat het verder naar het volgende markante punt de “Rurtalsperre Schwammenauel”. Hier waait het altijd, ben dan ook blij als we weer langs de oevers van de Rursee de tocht kunnen voortzetten. Gaat niet echt slecht tot nu toe, maar goed zeker niet (het is wat het is). Bijna op de helft dat dan weer wel. Het zwaarste stuk moet echter nog komen, richting Woffelsbach doemen de eerste serieuze uitdagingen van de 2de helft op. Een aantal beklimmingen volgen nog en de afstand begint hier parten te spelen. De regen daalt ondertussen gestaag neder en maakt het er niet beter op, het is koud en vooral kil. Begin me langzaamaan af te vragen of ik wellicht de laatste in koers ben. Dat blijkt even later niet zo te zijn, gelukkig maar want dat komt de motivatie niet ten goede. Na Woffelsbach gaan we richting Rurberg, via eerst een buitenwijk vervolgens weer langs de Rursee en tenslotte door het centrum. De laatste zware beklimming komt in zicht en hierna wordt het overzichtelijk ook qua afstand want het is nog 5 km tot het einde. We gaan weer verder langs de oever van het meer. De laatste fotograaf langs de route is bezig met opruimen en sprint terug naar zijn plek om toch nog een foto te maken. Einruhr komt dichterbij en zie de eerste huizen al liggen. Nog een klein sprintje bergop en dan een afdaling langs de oevers van de “See” en via een plaatselijk rondje naar de finish. Eindtijd is niet veel soeps, echter genoten van de tocht langs dit prachtige meer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *